Carlos Saura
Carlos Saura werd op 4 januari 1932 geboren in Huesca, Spanje. Zijn passie voor beeldende kunst ontstond door de invloed van zijn broer Antonio die schilderde en de liefde voor muziek kreeg hij mee van zijn moeder die pianiste was. Toen Saura een tiener was, begon hij zich bezig te houden met fotografie en in 1950 maakte hij zijn eerste film met een 16 mm camera. Saura is een uitstekende fotograaf en combineert deze activiteit met het maken van films.

Toen Saura naar Madrid vertrok om zijn carrière in Industrieel Ontwerp voort te zetten, bleef zijn fascinatie voor fotografie, cinema en journalistiek hem achtervolgen. Hij besloot van studie te veranderen en schreef zich vervolgens in bij het Instituto de Investigaciones y Estudios Cinematográficos (Cinematografische Studie en Onderzoeksinstituut). Soms combineerde hij zijn cinematografische studie met de cursussen aan de Escuela de Periodismo (School voor Journalistiek). In 1957 stopte hij met zijn studies en ontving hij zijn regisseursbul. In hetzelfde jaar maakte hij zijn laatste korte film La Tarde del domingo. Saura werkte daarna tot 1963 als professor.

In dit jaar werd hij vanwege politieke redenen (Franco’s regime) van school verwijderd. Saura is een nationaal en internationaal gewaardeerde regisseur. Hij won vele prijzen, waaronder de Zilveren Beer op het Berlijn Festival voor La Caza (1966) en voor Peppermint Frappé (1967). Speciale Jury Awards in Cannes voor La Prima Angélina (1974) en voor Cría Cuervos (1976). Bovendien werd hij in 1979 met de film Mamá cumple cien años (1979) genomineerd voor een Oscar in de categorie beste buitenlandse film, en won de film de Speciale Jury Award op het San Sebastian Festival. Verder kreeg Saura in 1990 twee Goya awards voor best adapted screenplay writer en beste regisseur.

Dit jaar werd Saura vijfenzeventig jaar, maar nog steeds werkt hij minstens zestien uren per dag. Zijn interesses zijn ook nog steeds zeer divers. Zo werden recentelijk zijn schilderijen, die bestaan uit herinterpretaties van bestaande foto’s, geëxposeerd en wordt binnenkort zijn nieuwste roman gepubliceerd. De combinatie van film en muziek is al meer dan vijfentwintig jaar één van Saura’s grootste interesses. In elke film ontwikkelt hij nieuwe concepten en slaat hij nieuwe wegen in. Hij was een van de eerste regisseurs die achtergrondprojecties gebruikte, waardoor hij live materiaal combineerde met reeds bestaand materiaal. Het grote succesrecept van zijn films is echter de zeer gedetailleerde selectie van muziek en artiesten. In zijn laatste benadering van muziek en film wordt, onder anderen door de inzet van bovenstaande middelen, de magie van de Portugese muziek onthuld.