Teofilo Chantre

Van Teofilo Chantre is vaak gezegd dat hij "optrad in de schaduw van Cesaria Evora", voordat hij naam maakte met zijn eigen albums. Die uitdrukking vraagt om enige correctie, want wie kan zich nu voorstellen dat de prachtige muziek van de grote dame van Kaapverdië iets anders dan licht zou verspreiden. De liefhebbers van Cesaria's albums hadden Teofilo Chantre’s naam al opgemerkt. Zo werden hem op ‘Miss Perfumado’ al drie nummers toegeschreven, en voor  ‘São Vicente di longe’ leverde hij maar liefst vijf nummers aan. Voor de originele soundtrack van de film Underground van Emir Kusturica, schreef Teofilo de tekst voor het door Cesaria gezongen Ausencia, op muziek van Goran Bregovic.

Sinds 1993 heeft hij vier albums onder zijn eigen naam uitgebracht (‘Terra & Cretcheu’ – 1993, ‘Di Alma’ – 1997, ‘Rodatempo’ – 2000, ‘Live’ – 2002) die zijn ster hebben doen rijzen. Teofilo heeft een eigen stijl, die niet zomaar kan worden betiteld als Kaapverdische ‘authenticiteit’. Hij heeft dan ook ruim vijfentwintig jaar in Frankrijk gewoond en zijn gevarieerde muzieksmaak (van Bossa Nova tot de klassieke bolero's uit het Spaanstalige Caribische gebied)  hebben zijn gehoor en zijn hart geopend voor bredere horizons. Al deze invloeden worden wonderschoon gedis-tilleerd tot een stijl, waarin de melodieuze vanzelfsprekendheid  (van de prettig in het gehoor liggende refreinen) gelijke tred houdt met grote harmonische verfijning. Plotselinge modulaties en passages in uiteenlopende toonsoorten zorgen voor heerlijke verrassingen. En hoewel zijn meeste nummers doordrenkt zijn van 'sodade', de unieke eilandmelancholie van Kaapverdië, herinnert de elegante swing van zijn coladeras ons eraan, dat dansen nog steeds een van de beste antistoffen is tegen droefheid.

Het album 'Azulando' (azul = blauw) brengt een rijk kleurenpalet, van indigo tot  ultramarijn. “Voor mij is blauw onlosmakelijk verbonden met sodade,” verklaart Teofilo. "Maar het is niet echt een thema-album of zo. Sommige van de nummers op dit album zijn al vijftien jaar geleden geschreven; ik volg met veel plezier mijn eigen pad." Hij is trouw aan het muzikale team (Jacky Fourniret, accordeon; Fabrice Thompson, drums en percussie; Sébastien Gastine, dubbele bas en elektrische bas; Kim Dan Le Oc Mach, viool) dat hem al verschillende jaren begeleidt, zowel op zijn albums als op het podium. Daarnaast  speelt  Teofilo Chantre ook regelmatig met andere gasten, waaronder Cesaria Evora (in het nummer Mae pa fidje) en de grote Angolese zanger, Bonga (Canta Cabo Verde).

In de loop van een nummer – Des bleuets dans les blés (Korenbloemen tussen het koren), geschreven samen met Marc Estève, Art Mengo’s partner – bewijst Teofilo moeiteloos dat de taal van Molière perfect geschikt is voor zijn omfloerste zee-stem… Zoals altijd brengen de teksten zijn medeleven met arme, eenvoudige mensen over. Hij geeft de voorkeur aan gezelligheid en intimiteit boven schallende manifesten. Sommige nummers zijn van de hand van Victorien Chantre, de vader van de zanger. "Hij heeft me altijd gestimuleerd", zegt Teofilo. "Het was een soort van eerbetoon dat ik hem om teksten vroeg." Opnieuw is Teofilo Chantre erin geslaagd om het beroemde gezegde van de grote  Miguel Doorga te vertalen in muziek: "Het universele is als een ruimte zonder muren".

Dunya Festival 2010