Alweer de vierde editie van dit festival waarbij de organisatie een breed genre van Latijns-Caribische
muziek in de schijnwerpers wil plaatsen. Hiervoor werden er vijf zeer bijzondere latin groepen
geprogrammeerd.
De avond begon met Charanga 214, de band die vorig jaar de Latin Fanatics competitie won. Ze brachten een mix van Europees-Afrikaanse en vooral dansbare muziek. Een jonge, energieke 14-koppige band met blazers en strijkers. Een krachtig begin van de avond.
Daarna het Marc Bischoff (foto boven) trio. Marc is afkomstig uit Hannover en geniet internationale
bekendheid als een van de beste latin jazz pianisten. Hij speelde samen met percussionist Afra
Mussawisade uit Iran en de geweldige Egyptische bassist Ahmed Nazmi.
Beiden waren speciaal voor dit concert overgevlogen. Ze boeiden het publiek met een geweldig
professioneel en swingend concert, met ruimte voor solostukken. Dat iedereen de kwaliteit kon
waarderen, bleek uit het daverende applaus.
De volgende artieste was Monica Triga, een
zangeres met een Portugees-Afrikaans-latin
repertoire. Even leek het op Fado, maar dankzij haar warme en volle stem werd het allemaal veel sprankelender en energieker, met pakkende latin ritmes. Er werd soms zelfs even meegezongen.
Na twaalven kwam er meer ruimte om flink te (salsa)dansen en te swingen. Voor de muziek zorgde de Antilliaanse band La Ritmica. Een zeer grote spetterband met een breed muzikaal bereik, van New York tot Antilliaanse folklore met een vleugje R&B en jazz, waarbij vooral het dansbare centraal stond.
De afsluiting rond 03:00 uur werd verzorgd door de Alberto Caicedo band. Wat een show, wat een band, wat een stemmen, wat een energie en sfeer… heerlijk, zo’n afsluiter!
De band bestaat uit 10 man, afkomstig uit onder meer New York, Cuba en Colombia. Ze speelden vooral Colombiaanse salsa geschreven door
Caicedo zelf, of in een eigen bewerking met eigen invulling, zoals het nummer ‘Cali pachangero’ van Grupo Niche. Iedereen zong en danste mee met de band. Feest dus!
Opvallend aan dit festival was, dat veel muzikanten gestudeerd hadden aan het Rotterdamse conservatorium Codarts. Dit is kennelijk de enige opleiding in Europa voor wereldmuziek. Als dit het resultaat is, dan is dat is een groot compliment!
Het festival blonk uit in diversiteit van de groepen en deed de naam Latin Fanatics eer aan. Dit maakte de avond interessant, boeiend en afwisselend.
De afwisseling zat hem er ook in, dat je veel te luisteren en te kijken had met kwaliteitsmuziek en mooie acts, en bovendien kon je ook zelf nog dansen. Spijtig alleen voor de organisatie dat het niet echt druk was. Mogelijk door andere festivals elders. Jammer, want het was een zeer goede programmering.
Voor de latin lovers die er niet bij waren, zou ik zeggen: “Een gemiste kans, die je volgend jaar zeker niet moet laten lopen.
Laat live muziek leven!”
Redactie
Michele van den Heuvel
