Ramón Valle gaf een optreden met eigen trio met Omar Rodríguez Calvo op contrabas en Owen
Hart jr. op drums. Het werd een energiek en veelzijdig concert. Het samenspel was magnifiek en het was mooi om te zien hoe de muzikanten elkaar tot enorme hoogte wisten te stuwen. Daardoor kwamen ze alle drie enorm tot hun recht. Het publiek reageerde dan ook enthousiast.
Tijdens het concert speelde Ramón stukken van zijn held Ernesto Lecuona, en vooral ook van zijn nieuwste cd ‘Playground’. Met de titelsong wil Ramón het gevoel oproepen van spelende kinderen als teken van nieuw leven. Inspiratiebron was ditmaal zijn zoon Fabio. Verder vertelt hij over de liefde voor zijn vrouw in ‘Zwana’ en voor zijn vijf zussen in ‘Cinco Hermanas’. Ramón ziet zichzelf als een troubadour die met zijn muziek vooral verhalen vertelt, waarbij de piano zijn eigen stem is. Naast zijn
ongelooflijke techniek en snelheid zijn het toch vooral ook de emotie, de gevoeligheid en zijn liefde voor de muziek, die je als bewonderaar raken. Hij praat via zijn vleugel en zit niet statisch achter zijn
instrument, maar stijgt met zijn muziek mee. Zijn spel is vol emotie, passie en levendige
zeggingskracht. Zijn Cubaanse achtergrond is onmiskenbaar met een heerlijke ‘groove’.
Ramón Valle is geboren in Cuba (Holguín, 1964) en begon al vroeg met zijn klassieke piano-opleiding in Havana. In 1995 gaf hij zijn eerste optreden in Barcelona. Vervolgens ging hij, net als zijn pianospel, als een wervelwind de wereld door. In 1998 besloot hij zich in Europa te vestigen, en belandde
uiteindelijk in Amsterdam. Inmiddels heeft hij zich ontpopt tot een overtuigende en originele pianist op wereldniveau. Hij heeft duidelijk gekozen voor de jazz en improvisatiemuziek, waarin hij vooral de
vrijheid ervaart. Ik vroeg hem wat de invloed van Cuba op zijn muziek is. Ramón gaf aan dat het vooral zijn ouders waren die hem als kind hadden geïnspireerd en gestimuleerd. Zijn vader was trompettist en zijn moeder muzieklerares. Ook zijn vijf zussen studeerden muziek en bleken erg begaafd. Naast zijn gedegen opleiding was het vooral ook de bewondering voor de Afrikaans-Cubaanse componist Ernesto Lecuona, die hem een brug liet slaan tussen Cuba en jazz, en tussen verleden en heden. De cd ‘Danza Negra’ heeft hij aan deze grootheid opgedragen. Hij heeft aan de verschillende invloeden een eigen invulling weten te geven. Zelf ziet hij zich als een Cubaan die jazz speelt en zeker niet als latin
muzikant. Cuba is voor Ramón als een muzikale bibliotheek die hij met zich meedraagt. Overal in zijn composities zijn de son montuno, chachacha, pilon en danzon terug te vinden. Naast een uitstekende pianist is hij orkestleider en componeert hij zijn stukken zelf.
Voor de komende periode staan er weer twee projecten op het programma, waarvan albums worden opgenomen. In ‘Flashes from Holland’, wil hij uiting geven aan de indrukken die hij heeft opgedaan in Nederland, en met ‘Adentros’, wat ‘van binnen’ betekent, gaat hij terug naar zijn Afro-Cubaanse roots. Ramón Valle is een buitengewoon veelzijdige pianist. Niet in zichzelf gekeerd, maar altijd in dialoog met de andere musici. Ook zij krijgen veel ruimte van hem en samen komen ze dan ook tot een
muzikale conversatie. Als luisteraar heb ik tijdens dit concert mogen genieten van al hun mooie,
speelse verhalen vol emotie, energie en intimiteit. Ook visueel was het een genot om naar te kijken, de ogen die elkaar zochten en de snelle, soepele bewegingen met hun instrumenten.
Een innemend
concert met innemende musici. Nu lekker nagenieten van de mooie cd.
Met dank aan Ramón Valle en De Toonzaal,
Redactie
Michèle van den Heuvel
